Στο Happy Day επέστρεψε η
Τίνα Μεσσαροπούλου μετά από σχεδόν δύο μήνες απουσίας από την εκπομπή εξαιτίας της περιπέτειας υγείας του συζύγου της,
Γιώργου Μυλωνάκη, ο οποίος υπέστη ανεύρυσμα στον εγκέφαλο, με την ίδια να σημειώνει πως πλέον είναι καλά, όρθιος και μιλάει κανονικά.
Ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ πήρε εξιτήριο από το κέντρο αποκατάστασης και επέστρεψε στο σπίτι του με την οικογένειά του, όπως έγινε γνωστό την Κυριακή 14 Ιουνίου και η δημοσιογράφος τη Δευτέρα 15 Ιουνίου περιέγραψε στον αέρα της εκπομπής όλα όσα έζησε αυτό το διάστημα στο πλευρό του, χωρίς να μπορεί να κρύψει τη συγκίνησή της.
Η Τίνα Μεσσαροπούλου αρχικά εξομολογήθηκε πως ήταν πολύ δύσκολοι αυτοί οι μήνες, ωστόσο ποτέ δεν πίστεψε πως δεν θα πήγαιναν καλά τα πράγματα: «Είναι μέρα χαράς σήμερα και είπα δεν θα κλάψω, αλλά με το που μπήκα μου “καρφώθηκε” η ημέρα που έφυγα σφαίρα από αυτή την καρέκλα… Αλλά όλα καλά, δόξα τω Θεώ γυρίσαμε στο σπίτι μας. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ στη ζωή μου πόσοι άνθρωποι θα βρίσκονταν δίπλα μας. Ήταν πάρα πολύ δύσκολα. Πολλές φορές δεν το συνειδητοποιούσα και η ίδια. Από την πρώτη στιγμή που έμπαινα μέσα στην εντατική, ποτέ δεν αισθανόμουν στεναχώρια και θλίψη, παρότι οι γιατροί μου είχαν πει ότι πρέπει να περάσουν 20 μέρες για να πάρουμε ένα ψήγμα ελπίδας. Εγώ πίστευα ότι θα πάνε όλα καλά», είπε.
Στη συνέχεια, η δημοσιογράφος εξήγησε πως όλη την ημέρα βρισκόταν στο πλευρό του Γιώργου Μυλωνάκη, καθημερινά: «Το πιο δύσκολο ήταν να πείσω κάποιους γιατρούς ότι δεν είμαι μια τρελή που τριγυρίζει στους διαδρόμους και φαντάζεται πράγματα. Το ένστικτό μου όμως ήταν αυτό που με βοήθησε και ποτέ δεν με διέψευσε, αυτό μας βοήθησε και πήγαν όλα καλά. Θέλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου όλους τους γιατρούς και τους νοσηλευτές στον Ευαγγελισμό. Πήγαινα 8 η ώρα το πρωί και έφευγα αργά το βράδυ. Το πρώτο θαύμα έγινε την 1η Μαΐου», περιέγραψε.
Αμέσως μετά, δήλωσε πως κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του έμαθε πώς να κάνει επίπονα ερεθίσματα, ώστε να αντιδράσει: «Από το νοσοκομείο έβλεπα το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου και του έλεγα ότι θα τον βοηθήσει. Είχα μάθει και κάθε φορά που έμπαινα, του μιλούσα και άρχισα και τον τσιμπούσα, για να δω αν αντιδρά. Στο χέρι και στο μάγουλο. Έπαιρνα θάρρος από τις αντιδράσεις και του έκανα μελανιά από το τσίμημα. Έλεγα στους γιατρούς ότι δεν τον χτυπάω υπό άλλες συνθήκες. Στους γιατρούς δεν αντιδρούσε. Όταν είχε έρθει να τον επισκεφτεί ο πρωθυπουργός, είχαν έρθει και οι γιατροί από πάνω και άρχισε να χαμογελάει και τα έκανε όλα και του έλεγαν “μα κύριε Μυλωνάκη, τώρα τα κάνατε όλα;”», πρόσθεσε με χιούμορ.
Η Τίνα Μεσσαροπούλου επισήμανε ακόμη πως αρχικά βρέθηκαν στη Γερμανία σε κέντρο αποκατάστασης, όμως το γεγονός πως υπήρχαν σημάδια βελτίωσης πολύ γρήγορα, θεώρησαν πως δεν χρειαζόταν να μείνουν άλλο εκεί και επέστρεψαν στην Ελλάδα: «Στη Γερμανία πήγαμε για έν ακομμάτι της αποκατάστασης, αλλά τα πράγματα πήγαν πολύ καλά και δεν είχε κάτι άλλο να μας προσφέρει η Γερμανία», είπε.
Όπως εξομολογήθηκε η Τίνα Μεσσαροπούλου, δεν άφησε τα παιδιά τους να δουν τον πατέρα τους στην εντατική, καθώς ήθελαν να τον δουν καλά: «Ποτέ δεν άφησα να περάσει από το μυαλό τους κάτι αρνητικό, τους έλεγα ότι θέλει χρόνο και όλα θα πάνε καλά. Έλεγα ότι εφόσον αυτή η εικόνα είναι προσωρινή, θα πρέπει να έχουν την εικόνα που είχαν για τον πατέρα τους», σημείωσε μεταξύ άλλων.
Για τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή την περιπέτεια, η Τίνα Μεσσαροπούλου ανέφερε πως είναι πολλά τα χρόνια που ο Γιώργος Μυλωνάκης κάνει αυτή τη δουλειά και είναι λογικό να υπάρχει μία εξάντληση και κούραση, ενώ το τελευταίο διάστημα ήταν στενοχωρημένος, με αποτέλεσμα η ίδια να είχε ένα προαίσθημα ότι κάτι κακό θα συνέβαινε. «
Είναι πάρα πολύ δυνατός. Όλο αυτό οφείλεται στη δική του τη δύναμη και στη δική μου, στην προσευχή μου. Ακόμα και τώρα μου λέει “έχω κάνει τόσα καλά στη ζωή μου που δεν τα θυμάμαι…”. Και νομίζω ότι τώρα το καλό επέστρεψε», είπε, τονίζοντας πως ο σύζυγός της επανήλθε πολύ σύντομα: «
Έχει ανακτήσει πλήρως τις δυνάμεις του, είναι όρθιος, μιλάει κανονικά και κάνει τα πάντα. Συνεχίζει τις φυσιοθεραπείες του», δήλωσε.
Η δημοσιογράφος, κλείνοντας, εξομολογήθηκε πως «λύγιζε» μονάχα όταν ήταν μόνη της και πως το «φάρμακό» της ήταν ο ύπνος.
